سفره ماهی ایرانی

سفره ماهی اولین تجربه ایران در ساخت پهپاد بال دلتا

یکی دیگر از پهپادهای جمهوری اسلامی ایران که در جهت تمرین نیروهای تازهکار و تست سامانههای پدافندی کشور ساخته شد سفره ماهی است، اما با یک ویژگی خاص، پهپاد سفره ماهی را میتوان اولین تجربه نیروهای مسلح کشورمان در ساخت پرنده بدون سرنشین بال دلتا دانست.

پرندههای بال دلتا امروزه کاربرد فراوانی در صنعت نظامی دارند و تاکنون انواع جنگندههای با سرنشین مانند اف ۲۲، جی ۲۰، تی ۵۰ ساخته شدهاند، اما در حوزه پرندههای بدون سرنشین فقط چند کشور دست به کار شدند و پیش نمونههایی را تولید کردند که همگی ناموفق بودند تا این که متخصصان جوان ایران اسلامی پا به عرصه گذاشتند.

در حوزه پهپاد بال دلتا ابتدا نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران وارد میدان شد و در سال ۱۳۸۹ سفره ماهی را در رژه ۲۹ فروردین به نمایش درآورد، اما هیچ کس تصور این را هم نداشت که یک پهپاد ساده چنان پیش برود که روزی به عنوان بمبافکن مورد استفاده قرار گیرد.

پهپاد سفره ماهی به نحوی طراحی شده که بدنه مرکزی آن به خوبی با بالها تلفیق شده و تداعی کننده پیکربندیهای پیشرفته ترکیب بال و بدنه است، دو بخش امتداد یافته نوک بال که شبیه بالچههای نوک بال (Wing tip) هستند هم نقش پایدارساز عمودی را داشته و هم دارای عملگر کنترلی آیرودینامیکی بوده ضمن اینکه اثرات پسای القایی را نیز کاهش میدهند.

این پرنده بومی ایران که طولی در حدود ۱.۲ متر و دهانه بالی بالغ بر ۲.۲۲ متر دارد جهت پرواز از یک موتور احتراقی با ملخ پلاستیکی در جلوی بدنه بهره میبرد، نمونه اولیه سفره ماهی بیشینه پروازی در حدود ۲ هزار متر، بردی نزدیک به ۱۵ کیلومتر، مداومت پروازی ۶۰ دقیقهای و سرعتی نزدیک به ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت دارد.

نکته مهم درباره پرنده ایرانی این است که هنوز کار ارتقا بر روی این پهپاد ادامه دارد و با این که اطلاعات دقیقی از نمونههای پیشرفته آن در دست نیست، اما میتوان از روی ماکت سفره ماهی که هر از چند گاهی در رژه نیروهای مسلح حضور دارد حدس زد که نمونههای پیشرفته این پهپاد تغییرات جدی به خود دیده است به نحوی که امروز دیگر خبری از ملخ در موتور این پرنده نیست و جای آن را موتور جت گرفته است.